سخنرانى [ در جمع نمايندگان روحانى كُرد ( محروميت ملت به دست رژيم پهلوى ) ] زمان : 1 ارديبهشت 1358 / 23 جمادى الاول 1399 مكان : قم موضوع : محروميت اقشار ملت به دست رژيم پهلوى حضار : نمايندگان روحانى كُرد بسم اللَّه الرحمن الرحيم ايجاد محروميت توسط رژيم پهلوى ما در اين مدت كه يك روابطى پيدا كرديم با طوايف مختلف مملكت و اقشار مختلف پيش ما مىآيند ، مىبينيم كه هر طايفه‌اى در هر جا كه هستند مىگويند كه با ما بدتر از همه جا رفتار شده . از بختياريها مىآيند مىگويند كه با ايل بختيارى بدتر از همه جا عمل شده است و اينها بيچاره تر از همه هستند . از هر طرفى از اطراف ايران كه مىآيند ، از شهرستانها يا از دهات - خصوصاً از عشاير مختلفى كه ايران دارد - همه اين مطلب را مىگويند كه هيچ جا بدتر از منطقهء ما نيست ؛ و اين براى اين است كه هر كسى منطقهء خودش را مىبيند . همهء مناطق اين طورى است . شما تهران را ملاحظه كنيد كه مركز ايران است و هر چه باشد بايد در اينجا بهترش باشد ، قريب سى محله - يا يك قدرى بيشتر در تهران هست يعنى در شهر هست ، كنار شهر كه اينها زاغه‌نشين ، چادرنشين هستند و عائله‌شان پنج نفر ، بيشتر كمتر ، در يك سوراخى زندگى مىكنند ؛ و نه برق دارند و نه اسفالت دارند ، نه آب دارند اينها . آن طورى كه به من گفتند - و مكرر مىآمدند و گفتند - در يك گودالهايى منزلشان هست كه از اين گودالها پنجاه [ تا ] بيشتر پله مىخورد ، پله‌هاى گلى مىخورد و مىآيد لب خيابان . آنجا آن زن بدبخت بيچاره كه در اين زاغه هست كوزه‌اش را برمىدارد كه برود آب بياورد ! از پنجاه - شصت پله بايد بالا برود در زمستان ، آنجا كوزه‌اش را آب بكند ؛ پنجاه - شصت پله پايين بيايد ، چند دفعه زمين بخورد تا ببرد آنجا . هيچ از آثار تمدن ، از قبيل اسفالت و از قبيل آب و از قبيل برق ، در